Regulacja zadatku znajduje się w przepisach Kodeksu cywilnego. Według art. 394 ust. 1 w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju danie zadatku sprawia, iż w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić.

W takiej sytuacji, gdy zadatek został wydany przez odstępującego, ten będzie miał prawo domagać się zwrotu kwoty dwukrotnie wyższej. Jeżeli zaś odstępujący zadatek otrzymał, będzie mógł go zatrzymać.

Zadatek w treści umowy

W przypadku gdy sprzedawca żąda od kupującego zadatku ważne jest, by odpowiednie postanowienie znalazło się w treści zawieranej między nimi umowy. Art. 394 wskazuje również, iż strony mogą znacząco zmodyfikować ustawową treść zadatku. Jeżeli w umowie znajdzie się odpowiedni zapis, wtedy też zadatek może być wyasygnowany w określonym terminie po zawarciu umowy. Zawsze niezbędne będzie jednak określenie jego wysokości.

Kupujący zobowiązuje się wpłacić na rachunek Sprzedającego kwotę 2000 zł tytułem zadatku, w terminie 7 dniu od dnia zawarcia umowy.

Zadatek to nie zaliczka

Zadatek jest postanowieniem, które pozwala dyscyplinować strony. Strona, która zadatek otrzymała będzie musiała wykonać swoje zobowiązanie, gdyż w przeciwnym wypadku będzie zmuszona do zwrotu jego podwójnej wartości. Z kolei osoba, która zadatek dała w przypadku niewykonania zobowiązania nie tylko nie otrzyma przedmiotu sprzedaży, ale również straci wartość zadatku.