Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej przewiduje specjalną ochronę dla osób, które reklamację złożyły w terminie 6 miesięcy od dnia wydania towaru. Wtedy to kupujący korzysta z domniemania niezgodności towaru z umową, istniejącej już w chwili wydania, co oznacza że istnienie odpowiedzialności sprzedawcy jest domniemane. A zatem w sytuacji spornej, przy braku przekonujących dowodów ze strony przedsiębiorcy, sąd skłoni się do przyznania racji konsumentowi.

Zobacz: Czy konsument musi udowodnić odpowiedzialność sprzedawcy?

Istota odpowiedzialności sprzedawcy

Sprzedawca odpowiada wobec kupującego, gdy towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową (np. wadliwy). Z punktu widzenia istnienia odpowiedzialności sprzedawcy istotne jest zatem ustalenie, że wada nie tylko istnieje, ale również istniała w chwili wydania towaru.

Do wyrobu butów został użyty niskiej jakości klej, co sprawiło, że podeszwa się odkleiła po miesiącu.

W odpowiedzi na reklamację sprzedawcy często starają się uniknąć odpowiedzialności, próbując przerzucić winę na nieprawidłowe używanie towaru przez konsumenta. W takich przypadkach, kupujący może być zmuszony do wystąpienia przeciwko opornemu przedsiębiorcy na drogę sądową. W określonych sytuacjach konieczne będzie wtedy udowodnienie własnych racji.

Zobacz: Czego można żądać przy reklamacji towaru?

Ciężar dowodu w sądzie

Co do zasady w sytuacji, gdy konsument wysuwa w reklamacji określone roszczenia wobec sprzedawcy na nim powinien spoczywać, w przypadku braku jej uznania, obowiązek udowodnienia niezgodności towaru z umową. Wynika to z fundamentalnej zasady prawa cywilnego, zgodnie z którą obowiązek udowodnienia spoczywa na osobie, która z danego faktu wywodzi korzyści dla siebie.