To kto i w jakiej sytuacji będzie konsumentem określa Kodeks cywilny, a konkretnie art. 22¹. Zgodnie z jego treścią za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

Konsument to osoba fizyczna

Z treści tego przepisy wynikają określone warunki określenia w danych relacjach prawnych jako konsument. Po pierwsze konsumentem może być wyłącznie osoba fizyczna. Takie postępowanie wyłącza zatem sytuacje, w których osoba fizyczna dokonuje co prawda transakcji, ale działa nie w imieniu własnym, a na rachunek własnej działalności gospodarczej. Innymi słowy zawiera umowę „na firmę”.

Po drugie wreszcie konsumentem nie będzie osoba fizyczna, która dokonuje czynności prawnej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i zawodową.

Konsumentem nie będzie osoba fizyczna, która dokonuje kupuje w sklepie rzeczy przeznaczone do prowadzenia własnej działalności gospodarczej.

Z drugiej jednak strony nie oznacza to, że osoba która zarabia na życia jako przedsiębiorca, nigdy nie będzie konsumentem. W konkretnej sytuacji rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy dana czynność prawna (np. umowa sprzedaży) miała związek z działalnością gospodarczą. Jeżeli nie, wtedy też będzie mogła korzystać z uprawnień, jakie niesie ze sobą prawo konsumenckie.

Druga strona jest przedsiębiorcą

Oprócz powyższych uwarunkowań koniecznym wymogiem do korzystania z uprawnień prawa konsumenckiego jest charakter drugiej strony czynności prawnej. Przymiot konsumenta przysługuje bowiem jedynie wtedy, gdy drugą stroną czynności jest przedsiębiorca.

Zadaj pytanie: Forum prawników