Dnia 16 maja 2011 r. wchodzi w życie nowa ustawa – Prawo prywatne międzynarodowe, zastępująca dotychczas obowiązującą ustawę z 1965 r., która w dużej mierze nie odpowiadała już potrzebom współczesności, związanym m.in. ze wzmożonym międzynarodowym przepływem zarówno ludności, towarów, jak i kapitału.

Nowa ustawa Prawo prywatne międzynarodowe

Wielu z nas zadaje sobie jednak pytanie, czy uchwalenie nowej ustawy było konieczne? Otóż, już projekt tej ustawy spotkał się z krytyczną opinią m.in. niektórych polityków oraz kręgów prawnych. Można spotkać się z opiniami stwierdzającymi, że w zasadzie nie było potrzeby uchwalania nowej ustawy, gdyż wiele kwestii przez nią unormowanych jest lub będzie w niedalekiej przyszłości regulowane na poziomie rozporządzeń unijnych, a same postanowienia nowej ustawy są niejasne. Dodatkowo, od czasu wejścia w życie starej ustawy minęło już ponad 40 lat, i na jej podstawie powstała bogata praktyka orzecznicza, która wyjaśniła różne kwestie sporne.

Zobacz: Nowości prawne

Pojęcia prawa prywatnego międzynarodowego

Przybliżmy zatem przepisy nowej ustawy. Na wstępie warto wskazać, że prawo prywatne międzynarodowe jest zbiorem norm kolizyjnych, które rozstrzygają, jaki system prawny - polski czy państwa obcego - należy zastosować w przypadku transgranicznego obrotu prawnego, np. gdy Polak żeni się z cudzoziemką, albo gdy kupujemy coś przez internet, a sprzedawca jest za granicą.

Zobacz serwis: Małżeństwo

Zobacz serwis: Konsument w sieci